طبق قوانین مدنی ایران هر یک از زن و مرد مادام که عقد نکاح جاری نشده است می توانند از وصلت امتناع کنند و طرف دیگر به هیچ عنوان نمی تواند او را مجبور به این ازدواج نماید ، یا از جهت امتناع از وصلت درخواست خسارت نماید.
به گزارش ایونا ، به موجب ماده 1035 قانون مدنی نامزدی ایجاد علقه زوجیت نمی کند ، هرچند تمام یا قسمتی از مهریه که میان طرفین مقرر گردیده پرداخت شده باشد .
مطابق این ماده زن و مرد از جهت مخارجی که متحمل شده اند نمی توانند درخواست خسارت نمایند .
بدیهی است تا زمانی که ازدواج صورت نگرفته است زن مالک مهر نمی شود ، و اگر دریافت شده است باید پس داده شود .
این ماده می توانست به نوعی خسارات وارده بر دختر یا پسر را جبران نماید ، به خصوص در موردی که به منظور سوء استفاده اقدام به نامزدیهای متعدد نموده و به دلایل واهی آن را برهم زنند ، می شد از تکرار پیشگیری نمود .
به گزارش ایونا ، ماده قانونی مذکور در تاریخ 8/10/1361 حذف گردید . البته این ماده تنها خسارت های مادی ناشی از مخارج وصلت را در بر می گرفت در حالی که زیانهای معنوی به مراتب بیشتر از آن بود .
همچنین طبق ماده 1037 قانون مدنی هر یک از نامزدها می تواند در صورت به هم خوردن وصلت ، هدایایی را که برای ازدواج به طرف دیگر یا والدین او داده است مطالبه نماید و اگر عین آن هدایا موجود نباشد هدیه دهنده مستحق دریافت قیمت هدیه هایی خواهد بود که از روی عادت نگه داشته می شود ، مگر آنکه بدون قصور از بین رفته باشد .
